Pokazywanie postów oznaczonych etykietą cyklomaniacy. Pokaż wszystkie posty
Od trzech sezonów maj to miesiąc najbogatszy w starty, przynajmniej u mnie. Głównie za sprawą Tour De Powiat czyli Maratonu Rowerowego po Ziemi Zgierskiej, w skład którego w tym roku weszło 5 wyścigów szosowych.
Ale od początku...
W weekend majowy dwa starty w Kole. Pierwszy to ITT. Mój debiut w czasówce jeżeli chodzi o mastersów. Dzięki uprzejmości Roberta (trener w KLTC Konin) mogłem pojechać na prawdziwej kozie, w prawdziwym kasku czasowym i w kombiaku.
Czasówka miała tylko 7,6 km (w regulaminie było 10 km) ale była dość wymagająca. Trasa w lesie, pofałdowana, do tego było bardzo zimno. Czas jaki wykręciłem to równe 12 minut co dało marną ;) średnią 38 z małym hakiem. Strata do zwycięzcy minuta i 18 sekund, miejsce siódme na dziewięciu startujących. Szału jak widać nie było, ale doświadczenie bezcenne...
Następnego dnia odbył się kolejny wyścig w Kole. Tym razem start wspólny na dystansie 70 km. Pogoda o niebo lepsza niż na czasówce, obsada dość silna.
Dość szybko po starcie ostrym zawiązała się akcja. Po szybkiej analizie kto jest w odjeździe stwierdziłem, że szanse mają duże. Przeskoczyłem i...pojechało. Z upływem kilometrów ekipa ciągle się kurczyła i ostatecznie zostało nas siedmiu. Na jakąś dyszkę do kreski Kamil z Żoliberów postanowił przeciągnąć nieco towarzystwo kilkoma konkretnymi skokami. W efekcie z przodu znalazło się trzech z Cyklosportu, potem my czyli trójka z M30, za nami Piotrek z Cyklo. Ten ostatni jechał z pierwszą trójką ale miał defekt. Na finiszu nie miałem najmniejszych szans na równorzędną walkę. Raz, że byłem mocno ujechany, dwa, że moimi towarzyszami byli nie byle jacy rywale: Baltazar z Żoliberów i Głowacki z Elbląga. Wpadło 3 miejsce, czyli pierwsze pudło w sezonie :)
Ale od początku...
W weekend majowy dwa starty w Kole. Pierwszy to ITT. Mój debiut w czasówce jeżeli chodzi o mastersów. Dzięki uprzejmości Roberta (trener w KLTC Konin) mogłem pojechać na prawdziwej kozie, w prawdziwym kasku czasowym i w kombiaku.
Czasówka miała tylko 7,6 km (w regulaminie było 10 km) ale była dość wymagająca. Trasa w lesie, pofałdowana, do tego było bardzo zimno. Czas jaki wykręciłem to równe 12 minut co dało marną ;) średnią 38 z małym hakiem. Strata do zwycięzcy minuta i 18 sekund, miejsce siódme na dziewięciu startujących. Szału jak widać nie było, ale doświadczenie bezcenne...
Następnego dnia odbył się kolejny wyścig w Kole. Tym razem start wspólny na dystansie 70 km. Pogoda o niebo lepsza niż na czasówce, obsada dość silna.
Dość szybko po starcie ostrym zawiązała się akcja. Po szybkiej analizie kto jest w odjeździe stwierdziłem, że szanse mają duże. Przeskoczyłem i...pojechało. Z upływem kilometrów ekipa ciągle się kurczyła i ostatecznie zostało nas siedmiu. Na jakąś dyszkę do kreski Kamil z Żoliberów postanowił przeciągnąć nieco towarzystwo kilkoma konkretnymi skokami. W efekcie z przodu znalazło się trzech z Cyklosportu, potem my czyli trójka z M30, za nami Piotrek z Cyklo. Ten ostatni jechał z pierwszą trójką ale miał defekt. Na finiszu nie miałem najmniejszych szans na równorzędną walkę. Raz, że byłem mocno ujechany, dwa, że moimi towarzyszami byli nie byle jacy rywale: Baltazar z Żoliberów i Głowacki z Elbląga. Wpadło 3 miejsce, czyli pierwsze pudło w sezonie :)
...podium w Kole
Kolejny weekend to pierwsze dwa etapy Tour De Powiat.
W sobotę w Głownie czekało nas szybkie i krótkie ściganie na rundach. Niestety krótko po starcie już wiedziałem, że nie ma szans na wynik. Sztyca od siodła wpadła dobre kilka cm w ramę. I ponieważ nadal wpadała to resztę dystansu przejechałem w pedałach. Na finiszu z grupy drugi, ostatecznie 4 miejsce w kategorii.
Niedziela, kolejne kryterium TDPowiat, tym razem w Zgierzu. W zeszłym roku szósty, dwa lata temu wygrana na solo...bardzo chciałem powtórzyć wynik sprzed dwóch lat, tym bardziej, że mocno kibicowała mi na trasie moja żonka :)
30 szybkich i krótkich rund, w sumie prawie 40 km, tyle było do pokonania. Nie padało ale mokro na całej trasie. Przejazd kolejowy, na którym pękła mi skorupa siodła rok temu zalany asfaltem.
Przebieg ? Na trzeciej rundzie skok lewą stroną. Po chwili na kole siedziała dwójka: Wola i Emil z Włókniarza (zwycięzca z Głowna). Współpraca układała się wzorowo i tak do mety. Na kresce pierwszy...szczęśliwy, żona jeszcze bardziej ;)
...w Zgierzu na rundzie
...w Zgierzu na rundzie
W następny weekend odwołany został trzeci etap Tour De Powiat w Parzęczewie. Prognozy pogody łaskawe na ten dzień nie były ale odwoływać imprezę z tego powodu ??? Pojechałem na Puchar Polski do poznańskich Smochowic. Kryterium, spora kasa do wygrania, co w mastersach jest rzadkością. Od rana nie padało...niestety tuz przed startem zaczęło....jak wyjeżdżałem do domu to padało nadal. Cała kryterka w zasadzie w ulewnym deszczu. Na starcie stałem na szarym końcu, a ponieważ szła od razu ostra rura to nie było jak się przecisnąć bliżej. Już na pierwszych rundach walczyłem z własnymi słabościami. W końcu nadszedł ten moment...strzał. Zrobiła się dziura, ktoś puścił koło...nawet nie podjąłem walki. Uformowała się grupka i tak do mety. Start kompletnie nieudany. Rąk nie załamywałem, przecież to nie ostatni raz...
Nazajutrz kolejny etap TDPowiat w Strykowie. Ściganie na 4 rundach, każda po 13 km. Aura tym razem dopisała. W połowie pierwszej rundy wspólnie z Wolą załapaliśmy się na koło trzech Cyklomaniaków z Łodzi. Mocna praca szybko dała efekty. Akcja udana, odjazd poszedł. Nasza przewaga rosła w bardzo szybkim tempie. Na kresce drugi, wygrał Wola. Z wyniku mega zadowolenie, tym bardziej, że noga tego dnia nie podawała...
...silny Ozorków przed startem w Strykowie ;)
...od lewej: Przemek (mój kuzyn), Szymek (mój chrześniak), ja i Wola
Kolejna sobota, ostatni etap Tour De Powiat w Aleksandrowie Łódzkim.
Zasmarkany ale jednak pojechałem. Wszystko po to aby tylko ukończyć i być branym pod uwagę w klasyfikacji generalnej cyklu. Na wyścigu byłem statystą. Żadnych skoków...nic. Jechałem aby jechać. Na finiszu dałem z siebie wszystko co mogłem i rzutem na taśmą zdobyłem punkcik, który dał mi wygraną w generalce. Dwa lata temu drugi, rok temu trzeci, w tym roku pierwszy :)
Cały cykl oceniam bardzo pozytywnie. Startowe 2 zł na wszystkie pięć wyścigów !!! Elektroniczny pomiar czasy, wyniki w sieci tego samego dnia wieczorem, prawie wzorowa organizacja, trofea, dyplomy, upominki...w przyszłym roku powinno się zmienić nazwę cyklu...na np. Wyścigi Szosowe o Puchar Starosty albo coś w tym rodzaju...impreza ma spore szanse przekształcić się z lokalnego, jak to nazywają "ogóra" w prawdziwe wyścigi szosowe, na które przyjedzie jeszcze więcej "wycinaków", których w naszym regionie i nie tylko nie brakuje.
Ostatnia sobota maja. Start w Mistrzostwach Polski Masters w jeździe indywidualnej na czas. Koza nadal była u mnie, kask także. Pojechałem sprawdzić własne możliwości i poznać swoje miejsce w szeregu ;)
W każdej kategorii wiekowej masa startujących. Przyjechałem nie mając celu czyli pełen spontan. Co ma być to będzie. Dopiero po rozgrzewce wiedziałem jaki wynik mnie zadowoli. W jej ramach przejechałem cała trasę. Co stwierdziłem ? Trasa wymagająca, góra dół, płaskiego tyle co kot napłakał. Typowe, interwałowe hopki. Średnia w granicach 40 km/h i zejście poniżej 30 minut...tak się rysował mój cel, który udało się zrealizować. Miejsce ? 21 na 30 startujących. Żaden wstyd...
Organizacyjnie niestety do kitu. Puszczanie co 30 sekund (wbrew przepisom), ponieważ było zbyt dużo startujących, zrobiło swoje. Sędziowie z Wielkopolski kolejny raz pokazali, że są najgorszymi w Polsce. Dali ciała na całej linii...dyskwalifikowali i jeszcze raz dyskwalifikowali...szkoda tylko, że nie tych co trzeba. Pewne sprawy udało się wyprostować na miejscu jednak spory niesmak pozostał....
...gdzieś na trasie ITT w Złotym Potoku
I tak oto wyglądał maj...
@wiki
Tag :
//
cyklomaniacy
,
Tag :
//
kolarstwo masters
,
Tag :
//
relacje
,
Tag :
//
shooty
,
Tag :
//
wyścigi
Są święta. Pewnie nie ja jeden skosztowałem wczoraj trochę %%%. W lany poniedziałek postanowiłem wypocić wszystko i pojechałem pod Aptekę.
Start, Giewont, w lewo na Dobrą....i tak lecieliśmy, lecieliśmy i do mety zrobiła się jakaś dyszka. Dużo nas nie zostało, przyzwoite tempo i upierdliwy wiatr zrobił swoje. Odjechała dwójka. Dałem zmianę, dość mocną, hehe no przyznam, że było z wiatrem. Doszliśmy śmiałków. Tempa nie zwalniałem. Wręcz przeciwnie, pocisnąłem jeszcze mocniej lewą stroną i odjechałem na jakieś sto metrów może. I to nawet nie był żaden skok...pojechałem i tyle. Za jakiś km, może ciut więcej, zostałem łyknięty, a jęzor mi zwisał do pasa.
Jakiś koleś rzekł do mnie bardzo poważnym głosem: "jak nie będziesz wychodził na zmiany tylko tak sobie skakał to sobie tutaj nie pojeździsz". Zamurowało mnie z deczka. Zmiany dawałem. No może mniej niż inni ale czy ktoś to kuźwa liczy czy jak ? Może gość miał taką fazę przez cały trening, że nie widział kto kiedy jest na czubie ? I te skoki...jakie skoki ? To był jedyny moment kiedy wyrwałem się jak idiota do przodu. No i zostałem skarcony jak młody. Nie miałem siły na dyskusję. Coś tam wydukałem grzecznie pod nosem. Miałem jeszcze ochotę powiedzieć: "łap oddech bo kreska się zbliża i może zaraz Ci braknie...".
Im bliżej "mety" tym zapiek większy. Mojego nowego kumpla już z nami nie ma. A ja na kreskę wleciałem dziś trzeci....taka sytuacja ;)
Start, Giewont, w lewo na Dobrą....i tak lecieliśmy, lecieliśmy i do mety zrobiła się jakaś dyszka. Dużo nas nie zostało, przyzwoite tempo i upierdliwy wiatr zrobił swoje. Odjechała dwójka. Dałem zmianę, dość mocną, hehe no przyznam, że było z wiatrem. Doszliśmy śmiałków. Tempa nie zwalniałem. Wręcz przeciwnie, pocisnąłem jeszcze mocniej lewą stroną i odjechałem na jakieś sto metrów może. I to nawet nie był żaden skok...pojechałem i tyle. Za jakiś km, może ciut więcej, zostałem łyknięty, a jęzor mi zwisał do pasa.
Jakiś koleś rzekł do mnie bardzo poważnym głosem: "jak nie będziesz wychodził na zmiany tylko tak sobie skakał to sobie tutaj nie pojeździsz". Zamurowało mnie z deczka. Zmiany dawałem. No może mniej niż inni ale czy ktoś to kuźwa liczy czy jak ? Może gość miał taką fazę przez cały trening, że nie widział kto kiedy jest na czubie ? I te skoki...jakie skoki ? To był jedyny moment kiedy wyrwałem się jak idiota do przodu. No i zostałem skarcony jak młody. Nie miałem siły na dyskusję. Coś tam wydukałem grzecznie pod nosem. Miałem jeszcze ochotę powiedzieć: "łap oddech bo kreska się zbliża i może zaraz Ci braknie...".
Im bliżej "mety" tym zapiek większy. Mojego nowego kumpla już z nami nie ma. A ja na kreskę wleciałem dziś trzeci....taka sytuacja ;)
Hiszpania nadal czeka na podsumowanie, trzeba przebrać zdjęcia, podliczyć kilometry... A tymczasem jeżdżę. Pokuszę się nawet napisać, że trenuję ;)
W tym sezonie, po słabo przepracowanej zimie, postanowiłem wpisać w swój kalendarz jak najwięcej łódzkich ustawek. Kolarska karuzela ruszyła na dobre z początkiem kwietnia, a ja mam już zaliczone trzy treningi w zacnym towarzystwie cyklomaniaków.
Wszystko zaczęło się w ostatni weekend marca. Na pierwszy ogień sobotnie Kasztany. Na zbiórce tłoczno, ładna pogoda, jest kilka znajomych twarzy. Rozmawiam z Andrzejem, z którym mam zamiar jechać na otwarcie sezonu w Sobótce. Krótko po starcie kilka słów z "młodym" Leduchem.
Niektórych rowery zapierają dech w piersiach, ale i nie brakuje wśród nas zimówek.
Zjeżdżamy przed Giewontem ze Strykowskiej i zaczyna się trening. Skoki, zaciągi...czyli wszystko to, co na ustawkach jest na porządku dziennym. Noga swędzi (choć wiem, że może mnie to sporo kosztować) i próbuję swoich sił doskakując do małego odjazdu. "Co ma być to będzie". Moja przygoda trwała krótko. Odcięło mnie bardzo szybko...
...i nim się zorientowałem to jechałem już z drugą dywizją. Całe szczęście, że uodporniłem się na tyle, że nie robiłem z tego jakiejś afery. Uświadomiłem sobie jak cienki jestem i ile pracy jeszcze przede mną...
Mimo sobotniej porażki postanowiłem pojechać w niedzielę pod Aptekę. Ta sama ekipa co dzień wcześniej plus Lisek, nowicjusz jeżeli chodzi o tego typu "imprezy". Wszystko było fajnie, pięknie...gdyby nie jakaś pieprzona dziura na trasie. Dziura jak dziura ale jak w pewnym momencie tylne koło jest w górze, a człowiek jedzie w samym środku sporej grupy to przestaje to być zabawne. Nie wiem jak ale zdołałem uniknąć dzwona. Niestety w momencie kiedy tylne koło powiedziało "welcome back" czyli znowu toczyło się po asfalcie, straciłem podsiodłową. Zatrzymałem się i było już po treningu...
Po dwóch tygodniach mogłem pozwolić sobie tylko na niedzielną Aptekę. Dzień przed moimi urodzinami pomyślałem sobie, że fajnie by było sprawić sobie jakiś mały prezent w postaci dobrej jazdy. Dość upierdliwy wiatr sprawił, że dość szybko stawka pękła na pół. Zostałem w czubie (nie cudem) i jechałem co swoje. Mniej więcej na dyszkę do kreski odjechało trzech, potem kolejnych trzech. Skoczyłem i doskoczyłem. Pokazałem sobie, że można. Kawałek dalej dojechało do nas dwóch...Przewaga nie była zbyt mała ale przez chwilę wydawało się, że nas łykną bo im bliżej mety tym więcej "czary mary". Zakręt w lewo, zmarszczka, przejazd. Marek pojechał, ja za nim. Odjeżdżamy we dwóch. Znów pokazałem sobie, że można...
Daję zmiany choć czuję, że pali się już rezerwa... Strzelam Markowi z koła. Nogi powiedziały dosyć. W zasięgu wzroku długa prosta....chyba widzę kreskę. Marek już dość daleko z przodu, ja złapałem oddech i postanowiłem nie dać się dogonić małej grupce z tyłu. Udało się...drugi na mecie. Usmarkany ale drugi...na ustawce ale drugi... Miał być prezent i był prezent...
Fuks ? Chyba nie. To raczej zaczyna wyglądać tak jak powinno. Teraz tylko jeden kierunek. Forma. Może już w czerwcu na MP...a jeżeli nie to później. Nie ważne...
@wiki
Tag :
//
apteka
,
Tag :
//
cyklomaniacy
,
Tag :
//
ja
,
Tag :
//
kolarstwo masters
,
Tag :
//
relacje
,
Tag :
//
treningi
